"Mój Pies", sierpień 2005 - "Kochany kłopot"

autor artykułu: Joanna Iracka

Czy adoptując psa ze schroniska, narażamy się na kłopoty związane z jego zachowaniem? Na to pytanie nie ma prostej odpowiedzi.

Na zachowanie dorosłego psa wpływają: cechy dziedziczne, doświadczenia z pierwszych 3-4 miesięcy i wszystkie doświadczenia zebrane w ciągu całego życia. Te uwagi dotyczą wszystkich psów: i tych ze schroniska, i tych wziętych od znajomych, i tych z hodowli psów rasowych.

Jeśli bierzemy ze schroniska 8-tygodniowe szczenię, które przebywało cały czas z matką, rodzeństwem lub innymi psami, ryzyko problemów jest w zasadzie takie samo jak w przypadku szczeniąt z "pewnego źródła". Ewentualne braki można nadrobić w ciągu kilku tygodni. Jeśli np. szczenię nie miało w ogóle kontaktu z człowiekiem, odpowiednim postępowaniem można zapobiec ewentualnym problemom.

Psy w wieku powyżej 4 miesięcy, czyli po zakończeniu okresu socjalizacji, mogą mieć trudności w adaptacji w nowym środowisku, mogą mieć też problemy w kontaktach z człowiekiem. Im później taki pies znajdzie się w nowym domu, tym trudniej będzie go zsocjalizować.

Najtrudniej jest z dorosłymi psami. Zwierzęta trafiają do schroniska z najróżniejszych powodów: począwszy od śmierci kochającego właściciela, przez porzucenie, problemy z zachowaniem jak i na skutek interwencji. Zwykle pracownicy schroniska powiadamiają osobę zainteresowaną adopcją konkretnego psa o zaobserwowanych problemach. Często jednak te uwagi są puszczane mimo uszu, a potem niestety pies po tygodniu wracał do schroniska... z powodu zachowania, o którym ostrzegany był nowy właściciel. To bardzo smutne, bo oczywiście powrót do schroniska to dla psa ogromnie przykre przeżycie, powód depresji i utraty nadziei, co zmniejsza jego szanse na kolejną adopcję.

Przebywanie w schronisku sprzyja wykształceniu się pewnych kłopotliwych zachowań. Najczęściej wiążą się z zostawaniem w domu (szczekanie, niszczenie, wycie). Zwykle ten problem z czasem znika, chociaż czasem wymaga leczenia. Innym częstym problemem jest depresja, która dotyka zwłaszcza starsze, bardziej bezradne psy. Zdarzają się też agresywne zachowania wobec innych psów, albo bojaźliwość. Psy bite, będące ofiarami znęcania się, bywają nie tylko bojaźliwe, ale też agresywne; nieumiejętne traktowanie, próby zdominowania (np. próba wpuszczenia psu kropli do oczu) mogą być potraktowane jako agresja i sprowokują psa do poważnego ataku.

Podsumowując - prawdopodobieństwo, że dorosły pies wzięty ze schroniska będzie sprawiał kłopoty jest większe, niż w przypadku szczenięcia kupionego w hodowli, wychowanego w dobrych warunkach, jednak gwarancji nie mamy w żadnym przypadku.

Adopcja ze schroniska to czyn szlachetny, ważne, żeby się na to decydować świadomie i realnie patrzeć na psie możliwości dostosowania się do nowego środowiska. Wybierając psa trzeba uwzględnić jego przyszłą rolę, oraz możliwości i potrzeby wszystkich domowników, zwłaszcza małych dzieci. Lepiej nie brać psa ze schroniska, jeśli nie mamy przekonania, bo oddanie psa z powrotem do schroniska to ogromne przeżycie i dla niego i dla rodziny.

skrót: kabanta

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com